Overzicht reizen --> Pops-Athene --> kaarten

Gebruikte kaarten

 

We combineerden heel wat verschillend kaartmateriaal om de voor ons geschikte route te kunnen volgen. We sleurden dus een behoorlijk gewicht aan boekjes en kaarten mee. Ik heb hier en daar een korte commentaar erbij geschreven: aanvullingen, veranderingen, suggesties.

Poperinge - Overijse: Vlaanderens fietsroute

  • Geen probleem

Overijse - Fourneau: maps.google.be

Fourneau - Rodemarck: Onbegrensd fietsen van Antwerpen naar Venetië, deel 1 (Benjaminse)

  • Ongeveer 2 km na Huy begint een nieuw fietspad tot aan Modave.
  • De camping in Boffeldange (Dauschkaul) was helemaal verlaten. We konden wel op het terrein, hebben ons geïnstalleerd en konden gebruik maken van een wasbak in openlucht.

Rodemarck - Basel: Onbegrensd fietsen van Amsterdam naar Rome, deel 1 (Benjaminse)

  • K17: de brug op het einde van de weg langs 'Etang de Gondrexange' bestaat niet meer. We konden langs een graspad de camping 'Les mouettes' wel bereiken.
  • K.21 - ...: route des vins in de Elzas: zeer mooi.
  • K24-25: we vonden het stuk in het bos zeer aangenaam en het stuk langs het kanaal ook zeer mooi (en dus niet saai zoals beschreven).

Basel - Lecco: Onbegrensd fietsen van Amsterdam naar Rome, deel 2 (Benjaminse)

  • In het boekje is sprake van het navoeren van de bagage door een postauto. Dat bestaat helemaal niet. Als je de Splügenpas over moet is het zeker met bagage op de fiets.
  • De Splügenpas is zeer goed te doen. We hebben nadien op de reis veel lastigere hellingen gezien.
  • It2: vanaf Gordona is er een nieuw fietspad die langs de camping in Campo passeert.
  • It4: de langere tunnel (3) was verboden voor fietsers. We zagen echter vele wielertoeristen erdoor rijden. We hebben het geprobeerd. De tunnel was mooi verlicht (alhoewel het anders aangekondigd was) en het was een brede tunnel. Trouwens er zijn niet veel alternatieven in de buurt.

Lecco - Venetië: Onbegrensd fietsen van Amsterdam naar Venetië, deel 2 (Benjaminse)

  • K24: In Seriate (bij nummer 2) zijn fout gereden maar we kwamen toevallig terecht op een nieuw fietspad langs de rivier F.Serio. Het leek erop dat ze er een natuurreservaat aan het aanleggen zijn.
    In Ghisalba namen we terug de gewone route.
  • K29: bij 2 hebben we wat moeten zoeken om van de dijk af te geraken (nummer 3); de gebouwen waar niet duidelijk en zeker niet meer wit, en het wegje was een heel smal wegje door het bos.

Trieste - Bihac: Freytag en Brend (Kroatië): 1:200 000

  • O.K.
  • We volgden vanaf Ogulin de '42' tot aan Plaska Glava. Daar wilden we wel eens een 'wit' baantje proberen om eens echt door het binnenland te fietsen en een hoekje af te snijden tot de camping bij de Plitvice-meren. Het is ons niet gelukt: de weg werd slecht, werd steenslag en na ongeveer een 5-tal kilometer stond er een groot, niet mis te verstaan bord: verboden voor buitenlanders. Dus omkeren was de boodschap.

Bihac - Podgorica (Montenegro): Freytag en Berndt (Bosnië-Herzegovina) 1:200 000

  • Over deze kaarten waren we zeer tevreden. Hier en daar was er een onduidelijkheid. Maar het lukte ons wel om de weg te vinden.
  • We zijn één keer echt gemist. Na Jajce wilden we via de 'witte' baan, langs het riviertje de Rika, naar Turbe. Dit natuurlijk om de drukke baan eventjes te verlaten. We weten nog niet waar we een fout is gegaan, maar we hebben echt gesukkeld en we hebben ettelijke kilometers de fiets moeten duwen op een slecht bospad - niet eens wetend waar we waren - om uiteindelijk net voor het donker in Karaula aan te komen.
  • Montenegro is fantastisch! We reden van Sarajevo via Foca naar de grensovergang in Hum.
    Net na de grensovergang namen we het witte baantje naar Polje Crkvicko en dan naar Trsa. We lieten wel ons paspoort officieel afstempelen op de grensovergang die een 20-tal meter verder op de rode baan ligt. Er zijn momenteel nog een 10-tal kilometer niet verhard, al de rest is prima berijdbaar.
  • Vanaf onze camping in Bastani (op de weg van Foca naar de grensovergang te Hum) tot in Trsa: niets van bevoorrading mogelijk. In Trsa is er een restaurantje waar we ook 't een en 't ander konden kopen.
  • We namen vanaf Zabljak de oranje baan tot Krnovo en dan de gele tot Niksic. Allemaal verhard en prachtig. Ze zijn wel bezig met het aanleggen van nieuwe wegen.
  • Vanaf Niksic volgden we de oranje baan en dan de witte om naar het klooster in Ostrog te gaan.
  • Het ontbrekende witte stukje tussen Podvrace en Bare waren ze aan het aanleggen: indrukwekkende wegenwerken.

Podgorica -Kakavije (grens Albanië - Griekenland): Reise Know How, Albanien, 1:220 000

  • Over deze kaart waren we minder tevreden.
  • In het gebied in Montenegro, ten zuiden van Podgorica, stonden een aantal routes die heel zeker niet bestaan. Dat maakte het toch wel lastig om de weg te vinden.
  • Het traject van Crnojevica tot Komarno en Virpazar is zeer zeer mooi. Zeker een aanrader! Vanaf Podgorica volgden we de grote baan, sloegen af richting Kokoti maar in Brezine kwamen we terug op de grote baan 'magistrale' uit, die we moesten volgen tot er een duidelijke wegwijzer staat naar Crnojevica. De geel gekleurde baan van Brezine naar Crnojevice bestaat helemaal niet.
  • Ook in de buurt van de camping van Barbullush klopte de kaart langs geen kanten. Door te vragen vonden we het natuurlijk wel maar we kunnen het op de kaart nog altijd niet terugvinden.
  • De grote routes klopten wel.

Kakavije - Athene: Road 3: Epirus/Thessaly 1:200 000 - Road 4: Central Greece 1: 250 000

  • Gedetailleerde kaart, vonden we wel goed.
  • We reden van Kalpaki via de 'oranje' baan en 'gele' baan naar Monodendri. Van Monodendri via Koukouli, Frangades, Doliani, Tristeno naar Aoos Lake. Zeer mooi maar een niet te onderschatten traject. Enkel in Greveniti was er een minimarket (wel vragen want je moet er te voet naar toe - op de bergflank gelegen). In Kipi, Frangadesen Doliana is er wel een restaurantje.
  • Via de Katarapas naar Kalambaka. Ook zeer mooi en een zeer rustige trage klim.
  • Het stuk van Kalambaka naar Kedros en Domokos is eerder saai maar niets aan te doen.
  • Van Lamia tot ongeveer Brajos de gele baan gevolgd via Moschochori. Zeer goede keuze want we reden er helemaal alleen en de lange klim omhoog was zo rustig te doen. De rode baan ernaast was zeer druk.
  • Het stuk via Amphiklia, Tithorea, Aliartos en Thiva was mooier dan we hadden gedacht.
  • Van Thiva reden we naar Neochoraki, Kalithea, Asori, Klidi, Skourta, Stafani, Fyli naar Athene. Een grote aanrader want het was er zeer rustig en mooi. Zo reden we op ons dooie gemak Athene binnen. Vanaf Fyli was het gewoon altijd 'rechtdoor'en we kwamen in het centrum van Athene uit, enkel dus een 10-tal kilometer drukkere baan.

 

Webdesign: S. Dessein