Overzicht reizen --> Pops-Athene --> reisimpressies

 

Reisimpressies


Ik heb hieronder een aantal dagboekfragmenten weergegeven. Ze geven een impressie van de reis: van het landschap, van ons logement, van een aantal ontmoetingen, … Hopelijk geniet u ervan.

 

Met de fiets van Venetië naar Kroatië naar Bosnië-Herzegovina


23 juli
We vertrekken uit Venetië. We varen eerst met de ferry naar Tronchetto en fietsen dan naar het station. We ontbijten er en om 10 uur vertrekt de trein naar Trieste. Het is een rustige treinrit. In Trieste begint een lange klim tot aan de Sloveense grens. Een 40-tal kilometers verder passeren we al de grens met Kroatië, een echte grens: paspoortcontrole en geld wisselen! We vinden onderdak in een smakeloos hotel.

24 juli

Vandaag worden we getrakteerd op een hevig onweer en zijn dus verplicht tot een lange theepauze in een kleine bar. We moeten een pas over “Gornje Jelenje”. ’t Regent, ’t rommelt en het waait ontzettend hard. Alle hens aan dek!
We komen zelfs Belgen tegen die ons verwennen met een ‘teusje’ en een ‘lekstok. Veronique heeft al 2000 km in de benen. Chapeau. Het weer is omgeslagen. De laatste kilometers bergaf hebben we het echt koud. We rijden naar Delnice waar Veronique een ‘sobe’ vindt.


25 juli
Het is echt koud. We ontbijten met twee truien aan. We fietsen op en neer door groene beboste heuvels. ’t Is zondag en dus is het genieten van een lekkere picknick en een uitgebreide siësta voor het fietsen in Kroatiëklooster Sv. Jovana Pretece. In Ogulin heb ik er 2000 km op zitten. Na een paar kilometers willen we ons ‘avonturieren’ op een wit baantje.  De weg begint mooi, verslechtert en het wordt echte steenslag. Na wat overleg trappen we toch verder tot een groot bord ‘verboden voor buitenlanders’ ons tegenhoudt. We keren dus terug en zetten ons tentje op in een tuin, niet ver van de Plitvicemeren.


26 juli
Onze volgende camping ligt 30 km verder. Het is een zeer uitgestrekt, sterk geaccidenteerd terrein. We mogen ons installeren waar we willen. En je acht het niet voor mogelijk maar we lopen er verloren!!
In de namiddag bezoeken we de Plitvicemeren.  Het nationalle Park Plitvice behoort tot het werelderfgoed van de Unesco. Het bestaat momenteel uit 16 meren en 92 watervallen. Gedurende de vele eeuwen is hier door afzettingsprocessen travertijn ontstaan. Dit vormt dammen, die op hun beurt meren, grotten en watervallen doen ontstaan.
We vinden het feeëriek en sprookjesachtig. We verwachten elk moment elfjes, nimfen of kabouters te zien. We wandelen het hele park rond en genieten van het kletterende water en de kristalheldere meren. Het lijkt wel eindeloos.

 

Plitvice

 


27 juli: op naar Bosnië-Herzegovina
We krijgen geen stempel in ons paspoort en er is geen welkomstbord maar toch… we zijn in Bosnië en we vinden het best spannend. We rijden via Bihac en een mooie vlakke groene vallei en krijgen zo een eerste indruk van dit land. We zetten ons tentje op voor het huis van supersympathieke mensen. We krijgen tomaatjes, komkommertjes, kip, zelfgemaakte kaas, …voorgeschoteld. Mémé vertelt honderduit. Georges Bush vertelt over de oorlog. Jammer genoeg hebben we er niet veel van begrepen. De volgende morgen zetten we na een kopje koffie onze tocht verder.


28 juli
We fietsen verder. In Sanski Most is het marktdag. Het is er best gezellig. Ik word er zelfs in het Nederlands aangesproken. Zeker de helft van de auto’s hier hebben een buitenlandse nummerplaat, met Oostenrijkers, Slovenen en Duitsers op kop. We rijden de Republica Srpska in. logeren in Bosnië
We genieten van het kabbelend water en vinden logement na de lange klim tot Cadavica. Er is zelfs stromend water en een toilet buiten. Zo’n luxe zijn we niet meer gewend.


29 juli
We rijden voorbij Jajce en slaan een bosweg in, voor vele kilometers. Waar het fout is gegaan weten we nu nog altijd niet, maar we raken de weg kwijt. In de verte horen we honden blaffen. We rijden naar het huis en belanden bij zes mannen. We mogen aan tafel aanschuiven. En drinken dat ze doen!! Na een tijdje vertrekken we, het pad wordt nog smaller en eindigt. We keren terug, uiteindelijk gaat één van de bijna zatte mannen mee en na veel zoeken vindt hij een ‘wegeltje’ dat leidt naar een bosweg. De bosweg is slecht, gaat steil omhoog, we moeten de fiets duwen zonder te weten waar we uit zullen komen. We horen de mannen nog lange tijd lallen.
Na een lange afdaling door het bos bereiken we net voor het donker een klein dorp. Terwijl we ons tentje opzetten, komen er van alle kanten mensen goeiedag zeggen. Goran nodigt ons uit om bij hem thuis te logeren. De tent wordt weer in de fietstas gestopt. De familie verwent ons met soep, lekkere patatjes en paprika. En bij een lekker biertje kletsen we over van alles en nog wat. fietsen in BosniëHet is een gezellige avond.


30 juli
Na een deugddoende nachtrust rijden we richting Sarajevo. Het is geen lachertje:  veel grote en drukke banen, nog een onverwachtse klim van 10% en we moeten via een snelweg Sarajevo binnenrijden. Dat is er voor ons over. Gelukkig kunnen we na wat sukkelen om onze fiets over een spoorweg te tillen langs een  veilige weg Sarajevo binnenrijden. We arriveren op de camping Oaza.


31 juli
We doen op de camping wat ‘menagewerk’. We laten zoveel mogelijk kleren wassen en ik slaag erin om van twee bijna versleten camping in Bosniëfietsbroeken één goeie te maken.  We bezoeken natuurlijk ook Sarajevo, met een kleine overzichtelijke binnenkern. Het is zwaar bewolkt en het regent. Niets aan tedoen. Een aantal monumenten herinneren aan de recente burgeroorlog.

1 augustus
Onze laatste fietsdag in Bosnië-Herzegovina. Alhoewel we op een ‘rode’ baan rijden, valt het goed mee. Het is redelijk rustig en mooi. Vanaf Foca rijden we naar het zuiden en naderen we met spanning ons volgend land. Ietsje voor de grens vinden we een raftingcamping. We zijn de enige gasten en mogen er zelfs gratis kamperen.


Webdesign: S. Dessein