Potosi - Salar de Uyuni en Copaisa - Sabaya

h1>

 

 

Heerlijke afdaling naar Uyuni

We waren moe gefietst. De klim was lastig, regelmatig stoppen om wat te eten, …. En het was nog meer dan 15 km naar Uyuni. In dit tempo zou het zeker niet voor donker haalbaar zijn. We dachten om in Pulacayo te blijven slapen. Eindelijk kwam het dorp in zicht. Bij de afslag stonden een paar mensen. We spraken ze aan, en blijkbaar was er in het bijna lege dorp zeker geen mogelijkheid om te blijven slapen. Ze raadden ons aan om toch naar Uyuni te fietsen. Het was nog even omhoog en dan bergaf. Dus we duffelden ons warm in en waagden het erop en we werden beloond met een afdaling van 15 km naar Uyuni, met de prachtige ondergaande zon recht voor ons. Het was heerlijk. Na de laatste klim lag de immense vlakte voor ons, de vage contouren van Uyuni doemden als een fata morgana op en in de verte zagen we bergen die precies zweefden boven de zoutvlakte. Net voor het donker installeerden we ons in een hotelletje en gingen lekker eten.

 

Ons eigen zouthotel in Colchani

We deden wat inkopen in Uyuni (je kan er alles vinden) en in de namiddag fietsten we nog 25 km tot in Colchani.


Heel wat toeristen logeren in het bekende zouthotel op de zoutvlakte.


Wij vonden ons eigen zouthotel in het stadje Colchani, natuurlijk zonder luxe maar we sliepen wel op een bed van zout! En dit voor slechts ongeveer 4 euro per persoon. We vonden het super.


We vonden het als bij toeval. We zochten logement en de mensen verwezen ons naar een tamelijk groot ‘alojamiento’. Er was daar echter geen kat te zien. Dus reden we nog wat rond. Uiteindelijk bleek dat er op nog geen 50 meter van de grote ‘alojamiento’ nog een slaapplaats was. Temidden van de toeristenwinkeltjes. Er hing geen uithangbord (enkel baño publico). Je moet er door een deur en dan kom je uit op een binnenplaats waar het rechtergebouwtje bestaat uit een 5-tal kamers met 3 tot 5 bedden. Er was ook een lange tafel en buiten was er een douche en een toilet. We betaalden 30 BOL/pp.
Zo kun je het vinden.

 

Zouthotel Colchani

 

Zouthotel Colchani

Salar de Uyuni


We fietsten de volgende dag 72 km op de zoutvlakte. We hadden ongelofelijke windop. Alhoewel het parcours zo vlak was als een biljarttafel, was het een zeer lastige fietsdag. Het was een moeilijke klus om in die hevige wind onze tent recht te zetten, een vijftal kilometer voor Isla Incahuasi (hier is ook water te koop). Tot aan Isla Incahuasi rijden er zeker ’s morgens redelijk veel jeeps. Maar het stoorde niet, plaats genoeg op de salar.


De volgende dag was de wind volledig gaan liggen. We namen een dagje ontspanning op de salar. Foto’s nemen, rustig fietsen, genieten, … We wilden absoluut nog een tweede nacht op de salar slapen. Tussen Isla Incahuasi en Llica was de zoutvlakte helemaal van ons alleen!


De weg vinden was niet zo moeilijk. Op onze GPS hadden we wel een spoor van iemand anders ingeladen, dat maakte dat er zeker geen twijfel mogelijk was. Eens je het juiste eiland in het vizier hebt, moet je er recht op af fietsen.


Wij vonden een goede gletsjerbril en lipstick factor 50 zeker geen overbodige luxe. We smeerden ons gezicht ook in met factor 50. De zon weerkaatst er ongenadig op het hagelwitte zout.
De temperatuur steeg er overdag tot ongeveer 12°C. We vertrokken met een temperatuur van ongeveer 0°C. ’s Nachts was het -6°C. Dat viel dus goed mee.


En op de Salar vierden we onze eerste 1000 kilometer in Bolivië.

 

Salar de Uyuni Salar de Uyuni
Salar de Uyuni

 

Daarna reden we naar Salar de Copaisa.

 

Webdesign: S. Dessein