Reisimpressies: Oxipas - Askja

 

 

Je kunt hieronder reisimpressies lezen. Ik heb de hele route in een aantal trajecten ingedeeld.

Twee gewone dagen tot in Djupivogur (19 – 20 juli)

We fietsen naar Höfn, in ’t zonnetje. Aan onze linkerkant zien we de zee. Links van ons hangen er lage wolken over de ‘bergen’. We slapen op de camping in Höfn, onder een afdak staan er 4 tafels met op elke tafel een kookvuurtje. Handig.
We hebben de volgende dag wind van voor en regen. We zijn ingeduffeld als eskimo’s. Door de laaghangende wolken en de regen, zien we niet veel van het landschap. In Djupivogur is er een kleine maar leuke camping. Er is een huisje bij met een keukentje, salon, … Gewoon huiselijk.
We willen morgen de Oxi-pas over naar Egilstadir. Maar in zo’n weer ??

De beklimming van de Oxi-pas (21 juli)

Het is ongelofelijk. We staan op en het zonnetje schijnt. We rijden 23 km tot de Oxi-pas. De klim is 9,5 km lang. Het lastige eraan is dat het geen gestage klim is: scherp stukje, dan ietsje vlakker en dan moet je je weer opladen voor de volgende steile klim. Een paar keer denken we de top te zien. Na 2 uur en 15 minuutjes stonden we op de top. Op een mistige dag is dit volgens mij de hel.
Er volgt daarna een afdaling van 50 km tot Egilstadir. Zaaaalig, zeker met de wind in de rug. Vero gaat shoppen in Egilsstadir, koopt een goed stukje vlees – blijkbaar is het walvis.

Fietsen IJsland Fietsen IJsland

 

En nu: op weg naar Askja ! Een superlange fietsdag (22 – 23 juli)

We weten het niet goed. Voor hoeveel dagen moeten we eten kopen? Hoe vlot zal die tocht naar Askja gaan? Als we uitrekenen komen we aan een vijf/zes dagen. Maar wat als we pech hebben? En dus slaan we eten in voor 8 dagen. We spelen op zeker. We komen terug van de winkel met ongelofelijk veel eten en we slagen erin om dat nog allemaal in onze fietstassen te krijgen.
We smullen nog een lekkere pizza en rond 15.30 u. vertrekken we voor een avondritje. De eerste 25 km zijn echt windop en een beetje bergop. Lastig. Maar dan draaien we naar het westen af (we zitten aan de helft van de ring) en met een lichte wind in de rug trappen we nog zo’n 30 km verder.
Tot mijn grote vreugde is er een camping in Skjoldolfsstadir. We leren er twee Franse fietsers kennen, Nathalie en Frederic.
De ringweg gaat goed op en neer, een lastig begin van een lange fietsdag. Na 11 km slaan we de F901 in. Deze is goed berijdbaar. De ondergrond is hard met wat kleinere steentjes erop. De weg is glooiend. We krijgen na een tijdje voor het eerst zicht op de berg Herdubreid. Deze berg zullen we de volgende vier dagen altijd kunnen zien. Het wordt als het ware onze vriend. Op de top picknicken we en dalen af richting Modrudalur. Een drietal kilometer voor dit kleine gehucht, slaan wij de F905 in en volgen daarna de F910. Nathalie en Frederic rijden verder naar Modrudalur en wensen ons veel succes. We proberen tot de tweede rivieroversteek te geraken. De weg is redelijk goed. Ik moet af en toe kleine stukjes te voet. Na de tweede rivieroversteek willen we een kampeerplaatsje zoeken – het is ondertussen al 21.30 u. De wind is zo hevig aan het waaien en de ondergrond is zo zanderig, dat onze eerste poging grandioos mislukt. We krijgen onze – nochtans goede tent – absoluut niet opgezet. Dus we laden het hele boeltje in en we rijden en stappen – omdat we versleten zijn - verder. We vrezen al dat we de hele nacht door zullen moeten gaan. Rond middernacht vinden we aan de voet van een berg een windvrij plekje. We installeren ons, zoeken stenen om op de haringen te leggen en kunnen gelukkig van een goede nachtrust genieten.

Askja

F910

Naar top

Rodeo op de fiets of ploeteren in het zand (24 juli)

We moeten nog 48 km tot in Askja. Tot aan de brug over de Kreppa gaat het goed. Daarna volgt een stuk van zo’n 20 à 25 km met veel stukken zand. We trekken, sleuren en duwen onze fiets heel vaak. Over dit stuk doen we 6 uur. We missen wat mankracht om die zware fietsen te duwen maar we houden de moed erin. Soms lijkt het wel op een rodeo. Hoelang zullen we op ons stalen ros kunnen blijven zitten? Er hangt in de late namiddag heel veel zand in de lucht, ons zicht wordt beperkt maar het is gelukkig geen echte zandstorm.

Fietsen Ijsland

Fietsen in Ijsland

Na de brug over de Jokulsa a Fjollum (een zeer krachtige rivier) is de weg wat beter. We fietsen nu door een echt maanlandschap. Mijn benen zijn ondertussen versleten en zelfs op de betere weg (F88) wordt het voor mij wat te lastig. Ondertussen regent het ook. We hebben niet door dat deze weg 13 km lichtjes stijgt.
Uiteindelijk zien we om 20 uur de camping en moeten nog, tot onze verrassing, twee riviertjes over. Oef aangekomen! De douche doet deugd, ons mijnwerkersgezicht ziet er weer wat proper uit.

Fietsen in Ijsland Fietsen in IJsland
Fietsen Ijsland Fietsen in Ijsland
Fietsen in Ijsland Fietsen Askja

 

Naar top

Zwemmen in het melkgroene water (25 juli)

De caldera van Askja is ongeveer 8 km van de camping verwijderd. Ik wil eens een dag niet fietsen (alhoewel het perfect haalbaar is). We vertrekken te voet, in de hoop een lift te vinden. Na een 10-tal minuten is het prijs. Een chauffeur met twee Israëlische toeristen neemt ons mee. We rijden door het lavaveld, gevormd tijdens de uitbarsting van 1961. Mooi en bizar. Vanaf de parking is het nog een 40-tal minuten wandelen over sneeuw en pikzwarte stenen. De caldera en het kleine Viti-meer zijn magnifiek. Het kleine Viti-meer is inderdaad melkgroen van kleur. Ik kon niet geloven dat dit de ‘zwemvijver’ was waarover we in het boek hadden gelezen. De afdaling zag er volgens mij onmogelijk uit en de kleur van het water nodigde niet echt uit. We maken een wandelingetje in de buurt, picknicken en daarna zien we iemand beneden zwemmen. We glibberen dus ook die 70 meter naar beneden en na een halfuurtje laten we ons in het water glijden. De wand van deze krater is precies een mooi schilderij. Wat een kleurenspel. Het water is lekker warm en ruikt naar zwavel. Wat zijn we blij dat we toch naar het water zijn afgedaald. In lichte regen wandelen we terug naar de parking en vinden onmiddellijk een lift terug. ’s Avonds regent het en we liggen dus in ons tentje na te genieten van een heerlijke dag.

Alle weertypes op onze superlange fietsdag (26 juli)

Na een regennacht en –ochtend vertrekken we rond 11.30 u. Zalige tocht. De eerste 13 km zijn dezelfde als twee dagen geleden. Nu pas beseffen we waarom we het toen zo lastig hadden. We rijden nu naar beneden! En we hebben de wind in de rug. We genieten met volle teugen. Tot aan de camping is de weg zeker goed te doen. We picknicken op de camping en zoeken het voetgangersbrugje over de Lindaa.  Na de camping is de weg iets slechter. Er is een groter concentratieniveau nodig maar we blijven wel in het zadel zitten. We steken daarna nog eens de Lindaa over. Om de een of andere reden durf ik het niet – ik vermoed omdat het water zo snel stroomt. Ik maak één keer de overtocht, met de schrik om het hart. Veronique heeft dus dubbel werk. Eerste alle tassen over, dan de twee fietsen.

Fietsen IJsland

Fietsen IJsland

We fietsen verder. De harde wind in de rug is super om te fietsen maar we beseffen algauw dat we de tent weer niet zullen kunnen rechtzetten: er is nergens beschutting, overal zandgrond, …. Onze enige optie is doorfietsen tot aan de ringweg en proberen in Grimsstadir te geraken. Rond 21 uur begint het te regenen. We peddelen verder. Het is geen pretje. We rijden uiterst geconcentreerd door. Door de regen is ons zicht beperkt.
Omstreeks middernacht bereiken we opgelucht de verlaten ringweg. Nu moeten we nog een 6-tal kilometer naar Grimsstadir. Wat een hel. De wind komt nu van opzij, het regent hard. We hebben alle moeite om op onze fiets te blijven zitten en niet van ons rijvak weggeblazen te worden. Er passeren bitterweinig auto’s, één chauffeur stopt toch om te vragen hoever we nog moeten. Hij waarschuwt ons dat het levensgevaarlijk is om in zo’n storm te fietsen. Dat geloven we best maar er zit voor ons niets anders op.
Om 1 uur komen we aan in Grimsstadir, we vinden de camping niet (is die er wel?) en zien gelukkig nog in één huis licht branden, een oudere man staat buiten te kijken. We spreken hem aan en binnen het kwartier liggen we in de sofa. Dit huis is een B&B. We moeten muisstil zijn en ’s morgens weg zijn voordat de gasten wakker worden. Wij liggen in elk geval in dit hondeweer veilig binnen.

Naar top

Webdesign: S. Dessein