Reisimpressies: Skaftafell - Jokulsarlon

 

 

Je kunt hieronder reisimpressies lezen. Ik heb de hele route in een aantal trajecten ingedeeld.

Op weg naar Skaftafell (14 – 15 juli)

Na een deugddoende nachtrust fietsen we verder, eerst onder laaghangende wolken en lichte regen, daarna in het zonnetje. Het is een leuk parcours. Er zit één serieuze helling in van vermoedelijk 15 %. Ik moet te voet. Veronique geraakt boven !!
Na ongeveer 30 km arriveren we terug op de ringweg. Die is superrustig. Er passeert amper een auto. Waarschijnlijk heeft de doodlopende ringweg er iets mee te maken. We rijden door een curieus landschap: precies grote kussen begroeid met mos. Het is 23 km gewoon rechtdoor.
We slapen op een camping in Kirkjubaejarklaustur, er is een binnenruimte met kookgelegenheid. Gewoon luxe ! We fietsen verder op de ringweg. We rijden door de sandur: een zwarte zandvlakte en een lange rechte weg. We picknicken uitgebreid en na 70 km zijn we er al. Skaftafell is gelegen in een natuurpark; het is geen dorpje. Er is enkel een camping en bezoekerscentrum.

Fietsen IJsland Fietsen IJsland
Fietsen IJsland Fietsen IJsland

 

Wandeldagen in Skaftafell (16 – 17 juli)

Het is een schitterende dag. Al tijdens de plaspauze om 4 uur zagen we het: open hemel, schitterend zicht op de bergen. Meer moet dat niet zijn!
Om 9 uur vertrekken we voor een wandeling van 17 km. We wandelen via Sjonarnipa – Glama naar Kristinartindar (1126 meter). We waren eerst niet van plan deze top te doen. Vanuit de verte zagen we twee mensen het proberen en het leek ons gekkenwerk. Toen we dichterbij kwamen, zagen we dat er meer mensen naar deze top gingen. Veronique vertrok en ik zou wachten. Maar de verleiding werd te groot en ook ik zette moedig koers richting top. Goede keuze want boven heb je een mooi zicht – het waaide er wel heel hard. Na een ontzettend lange afdaling bezochten we nog de waterval van Svartifoss, bekend om de basaltzuilen. We waren in totaal ongeveer 9 uur onderweg, we hebben echt de tijd genomen om te genieten.
Veronique houdt van de bergen. Skaftafell ligt vlakbij de hoogste berg van IJsland: de Hvannadashnukur. Ze schreef zich, na de wandeling, in bij Glacierguides (vlak naast het bezoekerscentrum) om de volgende dag, met nog vier andere mensen en gids, deze berg te beklimmen. Ze kon bij Glacierguides al het nodige materiaal huren, voor een klein prijsje. Voor mij is deze berg letterlijk te hoog gegrepen. Ik schreef me in voor een 4-uur durende gletsjerwandeling.
Veronique vertrok ’s morgens om 4 uur.
De gletsjerwandeling was O.K. maar ik had geen waw-gevoel. Misschien komt dit omdat ik eind mei een korte gletsjerwandeling maakte in Noord-Noorwegen op een magnifieke imposante gletsjer. Het was hier technisch absoluut niet moeilijk, eigenlijk gewoon wandelen op het ijs. Het ijs was trouwens zeer vuil, o.a. door de uitbarsting van de Grimsvotn in mei.

Fietsen IJsland Fietsen IJsland
Fietsen IJsland Fietsen IJsland

 

In crescendo naar het wondermooie Jokulsarlon (18 juli)

We slapen lang, hebben nog wat tijd nodig om onze was te laten drogen en kort na de middag vertrekken we. We fietsen in mooi weer (behalve één uurtje motregen). We laten ons verrassen door mooie landschappen – we hadden niets over dit stuk route gelezen. Er is een mooi uitkijkpunt in Kirarjokull en een eindje verder zien we in Fjallsarlon de eerste drijvende ijsbrokken. Deze twee plaatsen zijn zeker een stop waard. We waren nu al onder de indruk.

Toen we bij de tea-room in Jokulsarlon aankwamen waren we lichtjes ontgoocheld. Is dit nu het meer waar iedereen vol lof over schreef. Maar … we hebben ons tentje opgezet naast het meer en toen de toeristen weg waren en het rustig werd, hebben we ongelofelijk genoten. We wandelden eerst naar het gitzwarte strand waar een aantal kleinere ijsbrokjes lagen. Terug bij het meer volgden we vol spanning de tocht van de ijsbrokken, we hoorden en zagen er af en toe afkraken. Het leek wel alsof ze in de ‘file’ stonden bij de korte doorgang naar de zee. En inderdaad, toen het eb werd dreven de ijsblokken richting zee. We gingen terug naar de zee en zagen nu reusachtige ijsblokken in zee liggen. We keken naar het gevecht van de ijsblokken tegen de kracht van de zee.
We konden zo uren blijven kijken. Zonde dat we toch eens in ons bedje moeten kruipen. We waren blij dat we tijd hadden om hier een nachtje te blijven en zouden het iedereen aanraden. Wie gewoon eventjes stopt, mist toch veel van het schouwspel.
Ook ontwaken aan de rand van het meer was fantastisch.

 

Jokulsarlon Jokulsarlon
Jokulsarlon Jokulsarlon
Webdesign: S. Dessein