Bezienswaardigheden Java: deel 1

 

 

Kawah Ijen

Absolute aanrader.

We logeerden in Banyuwangi (€ 6 voor degelijke kamer én zwembad van 25 m). We twijfelden of we dit met de fiets zouden doen of niet. Uiteindelijke gingen we met de jeep. Iemand van het hotel regelde voor ons de tocht naar de Kawah Ijen (500 000 Rp). Om 4 uur ’s morgens vertrek.

Bij de parking is het nog een goed uur stappen tot aan de krater. Een stevige klim. De wind zat goed en we konden in de krater afdalen. Dit deden heel veel toeristen. We betaalden 50 000 Rp (voor twee personen) en kreeg een gids mee die ons begeleidde naar beneden. We namen er onze tijd. We waren rond 10.45 u. terug in hotel.

Als fietser hebben we natuurlijk ook de weg in de gaten gehouden. In elk geval is het een spiksplinternieuwe asfaltbaan tot aan de parking. Tot een jaar of twee geleden was dit een afschuwelijk slechte weg. Het is een heel serieuze klim, met heel pittige stukken (maar vanuit een auto heb je daar minder zicht op). Er is de laatste 17 kilometer geen bewoning en dus geen bevoorrading mogelijk van water.

Bromo-vulkaan

Absolute aanrader.

Weg naar Cemoro Lawang

Fietsen BromoWe vertrokken vanuit Probolinggo. We zijn zeer vroeg vertrokken (om 6 uur). We hoopten er voor het donker te zijn. De eerste 25 km reden we gestaag omhoog, het hellingspercentage viel zeer goed mee. Rond 9 uur namen we een tweede ontbijt. Dan begon het steilere werk, ons gemiddelde daalde en we reden rond de 5 km/uur.Op de 34e kilometer (om ongeveer 11.15 u.) stopten we om onze 1000e kilometer in Indonesië te vieren met enkele energiebars. Een viertal kilometer verder (dus een hele tijd later) aten we een lekker middagmaal en namen de tijd om wat uit te rusten (we denken dat het in Ngadisari was). We fietsten verder, de laatste anderhalve kilometer is bijzonder zwaar (een hele lange en steile klim – zwaar vooral omdat er dan al wat kilometers in de benen zitten en omdat het zo’n lange klim is). De laatste helling was er voor mij wat teveel aan en ik moest enkele kleine stukjes te voet doen. We komen rond 15.30 u. aan in Cemoro Lawang. Toegang tot Cemoro Lawang: 75 500 Rp.

Uitzichtpunt: Pemanjakan

We sliepen in Cemoro Lawang, net bij de kraterrand. We vertrokken rond 3.30 u. te voet naar het uitkijkpunt Pemanjakan. Het was nog donker. Tijdens de wandeling zagen we natuurlijk niets van de omgeving. Bij de kraterrand weg naar rechts volgen (zeker niet afdalen in de krater). Pad wordt smaller, stukje met trapjes en dan smal wandelpad omhoog. Onderweg een paar standjes met koffie en andere drankjes. We kwamen maar een 8-tal andere wandelaars tegen. Een kleine kilometer voor het viewpoint kom je op de gewone weg. Tegen 5 uur waren we boven. Tot onze grote verbazing stonden er 100-en jeeps boven en krioelde het van het volk. We bleven tot het gros van de toeristen vertrokken was. Wanneer we terug wandelden zagen we pas dat we de hele heenweg zeer dicht bij de kraterrand hadden gewandeld en dat het zicht op de Bromo vandaar ook zeer mooi was. We zetten ons neer en genoten nog in alle rust van het magnifieke zicht. Mochten we het opnieuw doen, zouden we niet tot het officiële uitkijkpunt gaan. We zouden tot de asfaltweg gaan en dan ietsje terugkeren. Bij de voorlaatste bocht (ik denk een 100 à 200 meter van de asfaltbaan) is er een magnifiek uitkijkpunt. We waren rond 9.15 u. terug in de homestay.

Bromo


In de namiddag gaan we te voet naar de Bromovulkaan, een uurtje wandelen.

Met de fiets door de Bromo naar Ranu Pani

Fietsen BromoMooie steile asfaltweg naar beneden. Dan door zandvlakte. Je kan de weg niet kwijtspelen. Er zijn sporen genoeg van jeeps en we zagen tamelijk veel bromfietsen passeren. ’s Morgens vroeg reden er wel veel jeeps (al de toeristen die eerst naar het uitzichtpunt gaan, rijden daarna door de zandvlakte). Na ongeveer 7 km is er een parking en vandaaruit rijd je de krater uit, je kunt niet missen. Een lange en serieuze klim. Na ongeveer 3 km zijn we boven, we komen uit bij een T-punt. Wij slaan linksaf naar Ranu Pani.
Er volgen nog 8 km op slechte wegen en enkele stevige klimmen. We rijden op de kraterrand. Door de mist en lichtjes uitvallende regen zien we echter niets en zien we ook de Semeru niet die vlakbij ligt.

 

 

Bromo

Beklimming Semeru

We regelden alles in het enige guesthouse in Ranu Pani. Niet zo evident. Tomas (eigenaar) zei wel ‘alles komt in orde’ maar het kostte ons moeite om te weten wat er allemaal inbegrepen was. Uiteindelijk begrepen we dat er zeker maaltijden mee zouden zijn (gewone rijst met wat kip en een gekookt eitje) en dat er een tent en water mee gedaan zou worden.
We huurden in een klein winkeltje het nodige materiaal o.a. een matje. En ik kocht er nog een fleecetrui.
Uiteindelijke afrekening:

  • gids: 400 000 Rp
  • porter: 300 000 Rp
  • 6 * nasi : 90 000 Rp
  • gasvuurtje: 20 000 Rp
  • tent: 70 000 Rp
  • slaapzakken: 60 000 Rp
  • matjes: 60 000 Rp

Totaal: ongeveer 1 000 000 Rp

De meeste toeristen regelen hun trekking in een grotere stad. Ze betalen meestal wel meer dan wij. Het moet gezegd dat hun eten op de trekking wel veel lekkerder was. Maar uiteindelijk is het maar voor twee dagen.


Trektocht


Het was vakantie in Indonesië (einde ramadan) en nogal wat studenten doen deze trekking. We hebben maar een paar buitenlanders op deze trektocht gezien.

Semeru
Dag 1
Vertrek rond 8 uur. Start ligt op 2100 meter, er zijn een aantal stops voorzien onderweg (die volgens ons niet altijd nodig waren). Gestage klim, niets moeilijks aan. Rond 11 uur pauze aan een meer.
Er stonden wat tentjes. Veel Indonesische toeristen kwamen hier gewoon kamperen en relaxen aan het meer.
Daarna nog anderhalf uurtje naar Base Camp. Er is daar niets te beleven. We vermoeden dat er zo’n 30 à 40 mensen waren.


Dag 2
We stonden op om 1.00 u. en vertrokken om 2.00 uur. We waren de laatste om te vertrekken.
Het is natuurlijk een serieuze klim, eerst een heel eind door bos. Daarna recht omhoog de vulkaan op. Ik kon bijna niet blijven rechtstaan en deed veel op handen en voeten. We waren als laatste vertrokken en kwamen na 3 u. en 15 min. als eerste boven. Een pluim voor onszelf. We genoten van de zonsopgang en we wilden absoluut de vulkaan zien spuwen. We moesten dus even wachten – we hadden alle tijd. Vlotte afdaling.
En dan lange terugweg. Tegen ongeveer 13.30 u. terug in guesthouse.

 

Voor de rest van Java: klik hier.

 

Webdesign: S. Dessein