Allerlei tips

 

Fietsen herstellen

Er zijn in de grote steden toch wel goede fietsenmakers. Het fietsmerk in Indonesië is Polygon. Zij hebben enkele winkels waar ze veel wisselstukken hebben en ook iets van fietsen afweten. Ze verkopen er zelfs fietshelmen.
Mijn fiets is een 28 inch. Dat levert wel problemen op want specifieke wisselstukken voor deze wielmaat hebben ze niet. Bij mijn fietspech (hub gebroken) heb ik veel geluk gehad om een zeer ervaren fietsenmaker tegen te komen.

Geldzaken

In iedere stad kun je geld afhalen. Soms maar een beperkte hoeveelheid en soms moesten we een aantal banken proberen, maar het lukte ons steeds om een voorraadje bij te hebben.

Kostprijs bellen met GSM

Ik kocht een SIM-kaart in Indonesië. Ik liet mijn GSM registeren in Indonesië. Eén van de GSM-winkeltjes kon dit blijkbaar. Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar uiteindelijk kon ik heel goedkoop SMS’en (ongeveer 20 cent per berichtje). Ik heb achteraf niet nagevraagd of de mensen hier veel hebben moeten bijbetalen voor het ontvangen van mijn sms’jes uit Indonesië.

Veiligheid en drukte op de wegen

We fietsten heel vaak op kleinere wegen die absoluut niet druk waren. We waren hier aangenaam verrast over. Natuurlijk was het in de buurt van steden soms wel heel druk en moesten we mee met de stroom van 100-en scooters. ’t Moet wel gezegd dat de uitlaatgassen niet zo gezond waren.

We vonden dat de meeste chauffeurs goed rekening hielden met ons. Sommige vrachtwagenchauffeurs bleven een hele tijd achter ons rijden en wachtten tot ze echt plaats hadden om te passeren.
Enkel op een paar drukke wegen moesten we uitkijken voor vrachtwagens of bussen die op het andere rijvak reden en een voertuig inhaalden. Dan kwamen ze soms vervaarlijk onze kant uit. Dit gebeurde echter maar enkele keren.

Op het einde van de ramadan is het echt veel drukker op de baan dan anders. Het is dan ook vakantie. Heel veel Indonesiërs reizen in eigen land, het is ook de tijd om familie te bezoeken, …

 

Fietsen Indonesie Fietsen Indonesie

Ramadan

We fietsten vier weken tijdens de ramadan. Op Lombok en Java waren de meeste eetstalletjes niet open. We zagen pas echt het verschil toen we de laatste week fietsten na de ramadan. Hadden we honger: remmen dicht en gegarandeerd stopten we bij een warung met lekkere mie ayam, bakso of sateetjes. Dit was niet mogelijk tijdens de ramadan.
Tijdens de ramadan waren de supermarkten wel open. Zo konden we ons toch bevoorraden.
En ook bij de mensen thuis kregen we iets te eten.
Op het einde van de ramadan is er vakantie in Indonesië. De studenten hebben 14 dagen vakantie. Het is dan veel drukker op de weg. En tijdens twee of drie dagen (echt op einde van ramadan) is er niets open. Dat overkwam ons in Malang. We zagen er een aantal gefrustreerde toeristen die een tour wilden boeken naar de Bromo vulkaan maar geen enkele chauffeur vonden die hen wilde brengen.

Bolletjesplastiek

Misschien ken je het wel: de zoektocht naar bolletjesplastiek in een vreemde stad. We hebben lang gezocht en gevonden! Een groothandel in verpakkingsmateriaal: TOKO PLASTIK, Empat Puluh, JL. Bhayangkara nr. 18, open van 8 tot 18 uur, zondag van 9 – 15 u. (tokoplastik40@gmail.com). En het interessante: het ligt in het centrum van de stad, dicht bij de Malioboro.
We vonden er alles: bolletjesplastiek, plakband, touw en een soort jutezak om dan onze fietstassen in te steken (maar één bagagestuk per persoon).

Donker

Het is er vroeg donker. In Bali iets voor 18 uur, in Java iets voor 17 uur. Dat houdt in dat de tijd om te fietsen niet zo lang is. Gewoon rekening mee houden.

Visum

We hadden in België een visum gekocht voor twee maanden. € 40 per persoon.

Muskietennet en malariapillen

We hadden een muskietennet gekocht en malariapillen mee. De bedoeling was om die vooral te gebruiken in Flores en Sumbawa. Maar aangezien dit traject wegviel, hebben we het muskietennet niet gebruikt en hebben we ook onze pillen achteraf verkocht.

 

Webdesign: S. Dessein