Overzicht reizen --> Pops-Istanbul --> reisimpressies: Praag - Belgrado

Fietsen van Praag naar Belgrado

Reisimpressies

 

 

Ons hele dagboek weergeven, zal ik zeker niet doen. Geen mens die dat doorleest. Ik heb er een aantal gebeurtenissen uitgepikt. Zap er rustig door en je krijgt een idee van onze reis.

Ik heb het in drie delen gesplitst:

kano camping

24 juli: kano-camping
We arriveren voor de tweede keer op een kano-camping. Tjechen houden er blijkbaar van om met de kano te varen. Ze komen met hun bootjes 's avonds aan en slaan hun tentje op. Langs de rivieren liggen er dan kleine campings met elementaire voorzieningen. Het is er wel gezellig maar nogal lawaaierig. Er wordt nogal wat bier verzet.
 
26 juli : een dag vol verrassingen !

Vandaag is het zondag. We ontbijten lekker in het restaurantje bij de camping. Zondag: dus een rustige dag. Het parcours is heel mooi en relatief plat tot in Valtice. Daar verlaten we de Greenways. Tot in Bratislava weten we niet goed de weg, ik noteerde enkel de naam van enkele dorpjes vooraf. In de toeristische dienst van Valtice krijgen we een fietskaart en via de 411 en 914 kunnen we een eindje verder rijden. En tot onze grote verwondering belanden we in Oostenrijk. Dit is onze eerste gezamenlijke grensovergang en we maken er onmiddellijk een hele show van. De tocht door Oostenrijk is niet te lang - zo'n anderhalf uur, maar ik ben in supervorm en ik doe een verrassingsaanval op een helling en ik win !! Glunder, glunder !! (dit was ook de enige keer op de reis). Een vriendelijke dame toont ons de weg naar de grensovergang met Slovakije, de oude douanehokjes staan er nog. En ik zeg nog al lachen "Straks komen we gegarandeerd een bord tegen met een prachtige fietsroute naar Bratislava". Mijn woorden zijn nog niet koud, of daar staat het : de Iron Curtain Greenway - een nieuwe route die de hele weg van het voormalige Ijzeren Gordijn volgt. En er staat zelfs een camping op aangeduid. We vinden dit grandioos, gieren van het lachen. Vero heeft echter nood aan een plaspauze en ik houd haar fiets vast. Mens toch, in één, twee, drie word ik aangevallen door een horde muggen. Een wolk muggen rondom en op mij. Ik kan echter niet bewegen met twee fietsen aan de hand: hilarisch ! Na een Autan-momentje rijden we rustig verder doorheen een prachtig natuurgebied - het vroegere niemandsland - tot aan de camping. Blijkbaar was daar een groots beachfestival doorgegaan want het was er nog één grote vuile bedoening, maar we hebben toch goed geslapen. Hieronder een aantal fotootjes.

 

naar top

27 juli: op naar Bratislava

landschap

landschap

noodgedwongen naar de grote weg

We worden wakker van de opruimploeg. Ze zijn ijverig bezig de festivalweide proper te maken. We vertrekken maar vinden niet onmiddellijk de plakkaatjes van de Iron Curtain Greenway. We rijden wat op intuïtie en kompas en komen uit in Gajoira. Terwijl Vero ontbijt inkoopt, doe ik een enquête bijIron Curtain Greenway de plaatselijke bevolking om de plakkaatjes terug te vinden, ik toon er zelfs foto's van maar ik heb geen succes. Ik stap dan maar het stadhuis binnen en word er gelukkig vriendelijk en vlot in het Engels verder geholpen. We zijn nog geen 800 m van de route verwijderd.
Een paar dagen geleden werd deze streek geteisterd door een zeer grote storm. Omgevallen bomen op het fietspad maken het ons lastig. We moeten er steeds omheen stappen. Op een gegeven moment kunnen we niet meer door. We sukkelen naar de grote weg en moeten die noodgedwongen volgen: windop, Vero op kop en ik in het wiel. We halen met moeite 13 km/uur. We rijden Bratislava binnen langs een tamelijk drukke weg.

 

Bratislava bevalt ons direct. Klein maar hip, open, ruim en relaxed. In de toeristische dienst verwijzen ze ons naar Blues Hotel. Een windroos vertelt ons dat we in vogelvlucht nog 1231 km van Istanbul verwijderd zijn en dat Brussel al 971 km achter ons ligt. Maar wij zijn geen vogels en zullen uiteindelijk bijna het dubbele rijden.

Bratislava Bratislava Bratislava
naar top
2 augustus: mep ze dood !

Mep ze dood !Onze laatste opdracht voor het slapengaan en dit op elke kampeerplaats langs de Donau: vang en dood alle muggen die er toch in geslaagd zijn om onze tent binnen te dringen. Als je één iets in je valies stopt, is het Autan !

Mooie avondtocht langs de DonauMaar we nemen de muggen er graag bij. We rijden langs een mooi stukje Donau. Ieder huisje heeft hier zijn eigen ponton. En aangezien het zondagavond is, is het er gezellig druk.

 

3 augustus: kip curry zonder kip

We fietsen lang op een verhoogde dijk, bij de Donau. Maar een bomenrij van zo'n 30 meter belemmert ons het zicht op de Donau. Ik vind dat een beetje spijtig. Het is een hete dag en we (vooral ik) houden een siësta in het gezellige dorpje Fajz. Ondertussen beginnen we te dromen van kip met rijst, curry en ananas. In een winkeltje kopen we overdag rijst, curry en ananas. De kip kunnen we in de hitte niet te lang in de fietszakken vervoeren dus hopen we om dit 's avonds nog aan te schaffen. Maar njet ... de laatste winkels verkopen enkel grote stukken vlees uit de diepvries. De camping is mooi gelegen, aan de Donau, met een klein strandje. Bij ondergaande zon koken we op het strand: rijst, curry en ananas. De kip moeten we er bij denken.

dijk langs de Donau dijk langs de Donau vegetarische kip curry

 

4 augustus: de eerste 1000 km voor Veronique zijn binnen !

Vandaag twee fotoshootmomenten: 1000 km : chapeauVeronique heeft haar eerste 1000 km in de benen én we rijden een nieuw land binnen. De mensen weten dit blijkbaar want we worden voor het eerst tijdens onze picknick verwend met een kopje koffie en een aantal nectarinen. Homorud is een klein dorpje maar straalt echte gezelligheid uit. Ik heb een beetje campinggevoel.

picknick in HomorudEn de grens met Servië is een echte grens. We moeten ons internationaal paspoort tonen. We vinden een grens met de fiets oversteken nog altijd iets speciaals. En wat een verrassing : het eerste grote verkeersbord in Servië is een groot infopaneel over de EuroVelo6. We voelen ons echt welkom.

 
5 augustus: op koffievisite bij de buren

Op de koffieWe zoeken slaapgelegenheid. Op de kaart staat een symbooltje voor 'zwemmen'. We wagen het erop. En gelijk hebben we. Er is een meertje, en daarbij staat één 'tent'. We zetten ons ernaast. Blijkbaar zijn er overdag veel gasten want we logeren naast een grote afvalberg. We kunnen gelukkig in de cafetaria binnen zitten om iets te eten; het begint namelijk stevig te waaien en te regenen.
's Morgens nodigen onze buren ons uit voor een kop koffie en een koekje. Het is er best gezellig. Zij verblijven er vijf dagen. Als blijkt dat Vero's band weer plat is, krijgen we onmiddellijk assistentie. Daarna steken we de grens over naar Kroatië.

naar top

5 augustus: een korte tocht door Kroatië

We rijden langs maïsvelden, wijngaarden en zonnebloemen. We bereiken Vukovar. Er zijn nog heel wat oorlogswonden te zien. In sommige huizen zie je nog de kogelgaten, bij andere zijn de kogelgaten weggeplamuurd, sommige huisjes zijn netjes herschilderd. De beschoten watertoren is ondertussen een bekend gebouw geworden. Het doet toch iets, zo rechtstreeks de gevolgen van de oorlog te zien.

Vukovar
Vukovar Vukovar

6 augustus: Novi Sad, een mooie jonge stad

Novi Sad, een jonge en aangename stadNovi Sad verrast ons. Hier is het aangenaam vertoeven. Gisteravond rustig gekuierd en lekker gegeten. Overal jonge mensen, die op terrasjes zitten, keuvelen, slenteren, shoppen, ... Het centrum is autovrij. We verwennen onzelf door in een klein viersterrenhotel te logeren - dit voor de luttele prijs van € 20 p.p.
We noteren als naam van het hotel 'sobe rooms'. Blijkt achteraf dat de helft van de hotels in Servië 'sobe rooms' heet. Sobe is dus gewoon het Servisch voor kamer.

naar top

 

6 augustus: in de gietende regen naar Belgrado

Invalsweg naar BelgradoWe zijn een goed uurtje onderweg. Het is laf. Midden op een helling worden we toch nog verrast door gutsende regen en donder. In een mum van tijd trekken we onze regenkledij aan. We besluiten dan maar de gewone grote weg te volgen tot in Belgrado. Niets moois aan, altijd rechtdoor en af en toe druk maar niets aan te doen. Dit is ook een deel van Servië. We rijden de stad binnen langs de Donau, door een gezellig park en langsheen oude appartementsgebouwen. We genieten ervan want de zon komt er eventjes door.

 

 

Oude communistische appartementen Rustig fietsen door het park Lift om van de brug naar beneden te gaan

 

naar top

Webdesign: S. Dessein